25 Ağu 2010

olumluyum, olumlusun,olumlular...

Gerçekten de beyin insanın düşündüklerini, kafasından geçenleri servis ediyor mu, gerçek kılmaya çalışıyor mu? Pozitif düşünmek hayatı olumlu kılıyor mu..enerjiyi her zaman üst seviyede tutmak insanı başarılı kılıyor mu..negatif elektrik bu kadar kolay alışveriş edilebilen bir hadise mi..


yoksa bunların hepsi safsata mı..

gerçeklik payı var gibi gözükse de bana kalırsa bu bir nevi titan gibi insanlar arasında yayılmaya çalışılan bir tarikat görüşü gibime gelmeye başladı..

okulda, kreşte veya evde küçükken bize öğretilen ve sonraki yıllar boyunca güldüğümüz ve fıkralar ürettiğimiz polyanna bunun tersini savunmuyordu ki..o da her olayın olumlu tarafını düşünüp hayatını sürdüren bir çocuktu..

ya kalimero..kalimero ise tam tersiydi..o sürekli hayatında her şeyin ters gittiğini , bütün olumsuzlukların kendi başına geldiğini düşünen her yeri terk etmeye hazır çaresiz kabuğu kafasında bir minik civcivdi..ona da gülüyorduk çünkü bu kadarı da fazlaydı..

hayatımızda yaşadığımız tüm duygular bizler için arkadaşlar..

üzülecek isek üzülmeli, veya tersi durumda da sevinebilmeliyiz..

bu olumlu ve hep mutlu olmaya çalışma manyaklığı bence bizleri duygularımızdan uzaklaştıran bir büyük yalan..

her zaman olumlu olmamalıyız..yeri geldiğinde üzülmeliyiz..kafaya takmalıyız..çünkü bu biziz..

biz makine değiliz ki..bizim duygularımız var..

tüm duygular tüm insanlar için..

kendinizi koyverin..rahat bırakın..

bir tane hayatınız var..

onu dilediğiniz renkte her notada yaşayın..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder