15 Eyl 2011

Arkadaşlıklarda Liberalizm

Yola çıktıklarını, yolda tanıştıklarına değiştirme…
Doğru mu sizce bu söz?
Ben düne kadar doğru olduğunu düşünüyordum…
Dün akşam yemeğinde, arkadaşım bana arkadaşlıklarda veya dostluklarda nicelikten çok niteliğin önem kazandığını söyledi…
Aslında bu konu, kendimi uzun süredir sorguladığım bir konu idi. Ve bu görüş bende bir aydınlanmaya yol açtı.
Şu bir gerçek: İnsanlar zaman içinde değişiyorlar. İdeolojilerinden tutun da, inançlarına kadar bir çok özellikleri gelişim ve değişim gösteriyor.
Biraz daha açmak gerekirse; hayat bir maraton ise, size bu maratonda eşlik eden insanlar var. Bu insanlar hayatlarınıza belli bir zaman diliminde giriyorlar ve hayatınıza yerleşiyorlar. Ancak devam eden yıllarda bu insanlarla farklı yönlere eğilmeye, hayat görüşlerinizde farklılaşmalar yaşamaya başlıyorsunuz.
Böyle olunca da, istemeden de olsa, sadece geçmişinizden dolayı bazı insanlarla görüşme eğiliminde oluyorsunuz.
Bunun devamında da, ilişkilerinizde problemler ortaya çıkıyor.
Bana kalırsa bu problemlerinin kaynağı, artık birbirine katma değer sağlayamayan veya ayrı yönlere ilerlemeye başlayan insanların sırf tanışma süreleri uzun olması sebebiyle görüşmelerine dayanıyor.
Az önce metroda, veya kahve içerken yan yana düştüğünüz bir insanla da çok derinlemesine bir ilişki yakalayabilir, hayatınıza bambaşka pencereler açabilirsiniz.
Nitekim dikkat ederseniz, insanların farkı hobiler kazanması, düşüncelerinde devrimsel değişiklikler yaşaması mutlaka çevrelerinde beliren yeni insanlar vasıtasıyla oluyor.
Her konuda olduğu gibi, arkadaşlıklarda da “geçmiş” büyük ölçüde statükocu oluyor…
Sakın yanlış anlaşılmasın, burada bahsettiğim şey, insanların ilişkilerini bir sakız gibi şekeri bitene kadar yaşamaları değil. Katma değer ile kastettiğim de çıkarlarına yönelik bir “artma-büyüme” değil.
İnsanların birbirlerinin hayatlarında adı konmamış etkileri oluyor. Herkes bir diğerine ya bir şeyler ekliyor, ya da ondan bir şeyler eksiltiyor…Ve tüm bunlar ilelebet değil, bir süre dahilinde oluyor…
Yeni kazanımları hiç de hafife almadan, hayatımın merkezine koyabiliyorum.
Değişim insanın her daim içerisinde başlar…
Kötü olan değişmek değil,
Hiç gelişmemektir….

1 yorum: