13 Eki 2012

Umut Kimin Ekmeği?


Bugün çok sevdiğim TRT Radyo 3’te bir program sona ererken, ses tonu ile her daim 80’li yıllarda kalmamızı  ve bunu harika bir şekilde yaparak kendimizi iyi hissetmemizi sağlayan radyo spikeri;

“ Mutlu ve umut dolu bir hafta diliyorum, haftaya görüşmek üzere sevgiyle kalın”

Diyerek programını bitirdiği anlarda,

Henüz yenice okuduğum, Schopenhauer’in yazdığı,

İnsan ile hayvanı birbirinden ayırt eden özelliklerden biri aklıma geldi…

“Umut”

Hayvan’ın anın keyfini yaşamasının sebebi, insan gibi umut ederek peşinen mutluluklar  yaşamaması idi. Diğer bir deyişle hep umut eden insan, geleceğin mutluluğunu peşinen yaşıyor, an geldiğinde ise peşinen yaşanan haz yüzünden geriye anlamsız bir sona sürükleniyordu.

Spikerin söylemi ilk başta hoşuma gitse de, hemen ardından içime bir karamsarlık çöktü…

Zira umudun tersi umutsuzluktu, ve dahası işler umut ettiğimiz gibi de gitmeyebilirdi…

“Umut fakirin ekmeğidir” sözü geldi aklıma birden…

Aslında fakir insan daha fazla ana odaklanan, temel ihtiyaçlarını giderme peşinde koşan insandır…

Umut aslında zenginin ekmeğidir… Zenginliğini arttırmak isteyen beslenir umut ile… Fakir olan gece kafasını yastığa koyduğunda tok ve sıcakta ise mutludur…

Hiç umut etmeyelim,

Hep beklemeden yaşayalım, iyi veya kötü her ne ise gelecek olanı…

Umut etmeyelim ekmeği, yerde bulalım…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder