13 Oca 2013

Kum


İnsanoğlunun bazı yaşadıkları,

Az sonra dalga geleceğini bile bile,

Kuma bir şeyler yazmak gibi değil de nedir?

Sadece yazarken mutlu olduğu,

Veya en başından bunu düşündüğünde belki de…

Fakat hiçbir zaman, yazı bitsin diye değil,

Veya kalıcı olması,

Hiç değil…

Bunu düşünmesi,

Ve eyleme geçmesi.

Fazlası değil.

Hadi biraz daha uzun olanı, o an dalgaların gelmediği,

Ama er geç, ya akşam, ya da gece silineceğini bildiğin şeyleri yazmak…

İnsanın daha başlarken biteceğini bildiği bir şeye başlaması ne garip değil mi,

Oysa ki daha önce tıpkısının aynısı şeyleri yazmış ve bunların silindiğini görmüş olsa da…

Kalıcı olacağına dair zayıf inancı mı desek,

Sadece yazma fikrinin yarattığı heyecan mı…

Peki siz kaç defa kuma bir kalp çizip,

Bir yanına kendi isminizin baş harfini,

Diğer yanına da, o an yanınızda olan veya olmasını arzuladığınız kişinin isminin baş harfini yazdınız?


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder