19 Şub 2013

Kusmak!

Kusmak eğer ciddi bir sağlık probleminden kaynaklanmıyor ise, çoğu zaman rahatlamamıza neden olur...

En azından bende bu hissi uyandırıyor...

İşte bazen ruhum da kusmak istiyor, farkediyorum!

Artık gördüklerine, yaşadıklarına dayanamaz hale geldiği anlar oluyor ya,

Hissediyorum, kusmak, bildiği, gördüğü her şeyi unutmak, bünyesinden çıkarmak istiyor ruhum...

Tam bu anlarda yalnız kalmak, bende mide ilacı almışçasına rahatlama ve iyileşme etkisi yaratıyor....

Tamam, kabul ediyorum, Schopenhauer çok pesimist bir filozof olabilir ancak, yalnızlığı bu kadar olumlamasını gün geçtikçe daha iyi anlıyorum...

Keşke beynimde bir uyarıcı sinyal olsa ve tanımam gereken kadar insanı veya içinde bulunmam gereken kadar ortamı aştığımda beni uyarsa ve ben de o anda,

Koşarak uzaklaşsam,

Herşeyden

Ve

Herkesten!

1 yorum:

  1. Son zamanlarda çok sevdigim bir söz var, insana en uzak nokta kendi sırtıymış bu dünya üstünde. Kaçmak uzaklaşmak istesekte herkesden ve herşeyden çoğu zaman kendimizden kaçamiyoruz. Ve işte öyle anlar en kötüsü. Güzel bir yazı.

    YanıtlaSil