28 May 2013

İhtiyaç Molası!

Babamın tayini İzmir'e çıktığında, bir süre kalan derslerim için İzmir-Ankara arasında çokça gidip gelmiştim.

Otobüs seyahatlerinden uyku nedir bilmediğim için, bolca müzik dinler, başımı pencereye koyup hayallere dalardım.

O zaman ne hayaller kurduğum ile ilgili şu an hatırladığım en ufak bir şey yok...

Muhtemelen güzel bir sevgili ve kendime ait bir araba olsa gerek....

Üniversitede okuyan bir genç başka ne hayal kurabilir ki!

Sadece yaptığım yolculuklardan bir tanesinde Yılmaz Erdoğan'ın şiirlerini dinlediğimi hatırlıyorum... Şu anda kendisinden çok fazla haz etmesem de o zamanlar severdim...

Hakkarili olması hoşuma gidiyordu aslına bakarsanız...

Ankara'da zamanının geçmesi de başka bir paydamızdı sanırım.

Muş ovasının yalancı deniz maviliğini ben muhtemelen Afyon veya Uşak civarında buluyordum...

Ve tabi ki otlu peynir kokusunu genzimde!

Şiirin ana teması olan,

Sevebilme ihtimalini ise,

Ben olsa olsa,

Sevilebilme ihtimalinde buluyordum...

Çünkü sevmeye 7/24 hazırdım...

Demek ki o zamandan çözmüşüm hadiseyi,

Yani,

Önemi olanın,

Sevmekten çok,

Sevilmek olduğunu...

Hayallerime devam ederken,

Anonsla kendime geldim,

"az sonra bir ömür ihtiyaç molası vereceğiz,

Yemekler ve çaylar şirketten,

Sevmeler ise sizdendir,

İyi yaşamlar dileriz"


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder